terug

Beekberger Woud

Beekberger Woud

Het laatste oerbos van Nederland werd in 1871 gekapt. Het was een overwinning van de beschaving op de woestenij, van de landbouw op de natuur; van nut op onnut.
Toen het werd gekapt, was het woud zo'n 8000 jaar oud en 180 hectare groot; twee kilometer lang en een kilometer breed.

Maar nauwelijks was de laatste boom tot planken verwerkt, of er stak een andere wind op. Langzaam maar zeker sijpelde het besef door dat natuur wel degelijk waarde van zichzelf had. Een van de eersten om dit te erkennen was Frederik van Eeden senior. Hij schreef in 1880 over het gekapte Beekbergerwoud: "Dit bosch had als monument van de voormalige natuur van ons land niet minder waarde dan oude gebouwen voor de geschiedenis der vaderlandsche kunst, en het redden van zulke merkwaardige plekjes uit sloopers handen moest aan de Koninklijke Akademie van Wetenschappen worden opgedragen."
Van Eeden was de eerste die het woord 'monument' in verband met natuur gebruikte. De vereniging Natuurmonumenten, in 1905 door Jac. P. Thijsse en Eli Heimans opgericht, is er van afgeleid. Het is dan ook niet overdreven te stellen dat de Nederlandse natuurbescher-ming is begonnen met de kap van het Beekberger Woud.

Info ReactiesAfbeeldingen Streetview