terug

Eurobeurs

Eurobeurs

"Met een gang van zeventig stoof ik de bebouwde kom binnen, mijn route voerde me langs de Eurobeurs, achter het gebouw. Bij het kanaal moest ik plotseling scherp remmen voor een abrupt overstekende hond, de koppeling trok ik iets te laat los en de motor viel stil. De hond verdween jankend tussen de huizen. In de ontstane stilte trok een vreemd geluid mijn aandacht. Ik had het vaker gehoord, maar wat was het? Een donker gerommel met nu en dan een scherper geluid, het leek wel een gitaar of zo. Een flits van herkenning schoot door me heen, dit was hetzelfde geluid wat ik in de afgelopen vakantie op de camping hoorde als de band al aan het repeteren was en ik nog in mijn tent zat. Uit het gebouw klonk dan een geluid hetzelfde als dit. Alleen de lage tonen en de drums. Er repeteerde een band in de Eurobeurs. Omzichtig sloop ik naar binnen. Een verlaten lege zaal, op het ver verwijderde podium was een groep hoorbaar aan het repeteren. Van deze afstand kon ik niet zien wie het waren. Langs een muur kroop ik zo onopvallend mogelijk dichterbij. Nu kon ik ze onderscheiden, het waren Cuby en de Blizzards, dat wil zeggen alleen de Blizzards. Want in plaats van Cuby stond er een gedrongen jongen met rood krulhaar mee te zingen. Was het soms Leen Ripke van de Blues Dimension? Wat speelden ze eigenlijk? Het waren nummers van Them en wat had die zanger een vreemd schor keelgeluid, het leek wel wat op Van Morrison. Op dat moment drong de waarheid tot me door: het was Van Morrison! Veel tijd om me te verbazen kreeg ik niet meer. Een opvallend type met lang sluik haar en een grote zwarte hoed had me kennelijk ontdekt en kwam haastig op me toelopen, met in zijn kielzog een studentachtige jongen. Kort maar krachtig werd me uitgelegd dat ik over een paar dagen tegen betaling van een nog vast te stellen aantal guldens de hele zaak legaal en van dichtbij kon aanhoren. [...] Ik droop af naar buiten, liep naar de achterkant van het gebouw, klom op de brandtrap en kon zo het gebeuren door een dunne houten deur aanhoren. Tegen een uur of zes kreeg ik kramp in mijn benen van het zitten en verdween naar huis. De muziek was zo nu en dan prachtig geweest."

Uit: Bert Jansen, Nozzing but ze bloes (Amsterdam 1975)

In de Eurobeurs traden in de tweede helft van de jaren '60 onder andere The Kinks, Pink Floyd en John Mayall op.

Veel meer historische informatie over popmuziek en jongerencultuur in Apeldoorn is te vinden op de website Waterloo Station

Info Reacties Streetview